کوره
کوره برقی کوره ای است که برای آتش زدن اشیاء و مجسمه های سرامیکی یا جوش دادن مینا به سطح اجسام فلزی استفاده می شود. عمدتاً با برق گرم می شود. این نوع کوره برقی معمولاً از مواد نسوز ساخته می شود و می توان آن را در اندازه های مختلف برای مصارف مختلفی مانند قالب گیری سرامیکی ساخت. کنترل دما در کوره های برقی راحت تر از کوره هایی است که از گازها و روغن های قابل احتراق استفاده می کنند، اگرچه برخی از سفالگران و مجسمه سازان معتقدند که دمای کوره های الکتریکی خیلی سریع افزایش می یابد. درجه حرارت در کوره توسط یک پیرومتر (پرومتر) یا یک مخروط اندازه گیری دما (مخروط پیرومتر) اندازه گیری می شود و از طریق یک روزنه می توان وضعیت داخل کوره را مشاهده کرد.
طراحی و توسعه کوره های الکتریکی به طور مداوم با غنی سازی مداوم انواع سرامیک بهبود یافته است. از شکل سنتی کوره گرفته تا کوره گازی داخلی داخلی و کوره برقی مدرن و از عملکرد متناوب و نیمه متناوب تا حالت کار کوره پیوسته (کوره تونلی)، همه نشان دهنده پیشرفت فناوری کوره هستند. کوره هایی که معمولا در آزمایشگاه ها مورد استفاده قرار می گیرند، بیشتر کوره های برقی هستند. آنها از الکتریسیته به عنوان انرژی استفاده می کنند و از سیم های مقاومتی، میله های کربن سیلیکون یا دی سیلیسید مولیبدن (میله های سیلیکون مولیبدن) به عنوان اجزای گرمایشی با تکیه بر اصول تشعشع الکتریکی و هدایت گرما برای گرم کردن و سوزاندن نمونه ها استفاده می کنند.
در مقایسه با کوره های سوخت، مزایای کوره های برقی شامل کنترل آسان جو در کوره است که حتی می توان آن را به خلاء تخلیه کرد. گرمایش سریع مواد، دمای گرمایش بالا و کنترل آسان دما؛ فرآیند تولید برای دستیابی به مکانیزاسیون و اتوماسیون آسان تر است. شرایط کار و بهداشت خوب؛ راندمان حرارتی بالا؛ کیفیت خوب محصول؛ و سازگارتر با محیط زیست، که منجر به کاهش مشکلات زیست محیطی به طور فزاینده جدی می شود. 12
